bartoleta님의 프로필Bartoleta Teatro사진블로그리스트기타 도구 도움말

Bartoleta Teatro

Grupo Aficionado de la A.VV. Ensanche "A" de Ferrol. (bartoletaferrol@hotmail.com)
2009-11-28

Mackie "O Navallas"

Xa temos a data para a estrea da obra que andamos a montar
Centro Cívico de Caranza - Ferrol
Domingo 21 de Marzo 2010
no ciclo "Domingos a escena"
 
Mackie "O Navallas"
 
Adaptación de "A Ópera de Patacón" de Roberto Vidal Bolaño.
 
Dirixida por Helga Méndez
2009-11-22

Ferrol: Debate sobre o Teatro Galego

DIARIO DE FERROL :

Ferrol Domingo 22 de Noviembre de 2009 -  m.j.r. > Ferrol

O teatro galego enfróntase ó futuro co reto de desenvolver un público crítico e estable

Os logros e os problemas do teatro galego nestes últimos vinte anos e o traballo a desenvolver no futuro marcaron o debate sobre a escena do país co que a Fundación Caixa Galicia celebrou onte á mañá en Ferrol as súas dúas décadas de existencia. Na tertulia, moderada por Camilo Franco, participaron Manuel Lourenzo, Gustavo Pernas, Quique Peón e Cándido Pazó. Todos eles deron unha visión baseada na experiencia e tamén nos seus desexos de cara ó futuro.

Manuel Lourenzo lembrou os comezos do teatro galego cando, despois do deserto cultural da inmediata posguerra, empezou a xermolar a idea nun grupo que non tiña practicamente referencias de autores galegos nin a penas oportunidade de formarse en escolas de calidade dentro do Estado. Así, botouse man de América para comezar a camiñar. “Esa pobreza inicial foi a que me marcou”, explicaba. Como balance, apuntou que “das cousas que pensaba a miña xeración que podía chegar a haber, hai poucas”.

Gustavo Pernas, que tamén celebra este ano o vinte aniversario de Áncora Produccións, referiuse ós problemas de financiamento públicos e privados que padecen as compañías e tamén ós atrancos cos que se atopan á hora de poder amosar o seu traballo ó público. Tamén expresou a súa preocupación polo feito de que a mercantilización da cultura deixe fóra do circuíto propostas que non teñan unha rendibilidade económica aceptable. “Nestes tres últimos anos fóronse quedando no camiño as virtudes da cultura para abrazar o mercado”, asegurou.

O bailarín Quique Peón aportou a visión dalguén que desenvolveu durante décadas a súa carreira no eido tradicional e que recentemente deu o salto ós escenarios profesionais. El, desde Xacarandaina, buscou sempre a forma de transmitir dunha forma viva o folclore tradicional, sen desvirtualo. Esa mesma idea é a que mantén na súa nova aventura, baseándose nos movementos da danza tradicional. Ó pasar á escena profesional, confirmou as súas sospeitas. “Hai un prexuízo clarísimo cara ó noso, cara á lingua e cara a linguaxe nosa. Hai moito camiño por andar a este nivel. As posibilidades que ten a nosa linguaxe como danza son enormes e queda moito que explorar”.

Cándido Pazó subliñou o traballo feito en canto á formación dos actores, e á calidade das obras e das infraestruturas. Iso sitúanos en igualdade respecto a outros lugares de España. A eiva nestes momentos é conseguir unha relación estable co público. Segundo Pazó, o teatro galego xurdiu do empeño dun grupo de persoas, constituído en lobby, que loitou pola profesionalización e por ter unha infraestrutura axeitada, non foi debido a unha demanda apremiante do público. “Esa viaxe deixou unha herdanza histórica que ten algo de pernicioso porque sempre faltou esa terceira parte”, indicou. “O que interesa é a cidadanía, que teña esa necesidade de ser receptora de expresión estética. Como se crea un tecido de recepción é, para min, o gran cabalo de batalla”.

2009-11-20

Sábado 21 : Encuentro sobre Teatro, en Ferrol

LA VOZ DE GALICIA 18/11/2009

La sede de la Fundación Caixa Galicia en Ferrol (Cantón de Molíns) acogerá el sábado 21 de Noviembre, a las 12 del mediodía, un encuentro sobre el teatro gallego, Una mesa de debate para cuestionar y considerar la evolución y situación actual de la escena gallega, en la que participarán los dramaturgos Manuel Lourenzo, Cándido Pazó (estos dos, además de autores, directores e intérpretes) y Gustavo Pernas, el crítico, escritor y periodista Camilo Franco y el director y coreógrafo Quique Peón. Una mesa redonda con la que la Fundación quiere abrir «un diálogo sobre o presente, o pasado e o futuro da escena galega, contando tamén coa participación do público».

Se da la circunstancia de que se cumplen precisamente ahora 20 años de la fundación, por parte de Gustavo Pernas, de Áncora Producións, así como del estreno, por parte de Cándido Pazó, de una de sus obras más conocidas, O Merlo Branco .

Y fue 1989, también, el año en el que Xacarandaina, la formación que Quique Peón dirige, participaba en Francia en el Festival Internacional de Dax. El mismo año, por cierto, en el que Manuel Lourenzo actuaba en su sexta película, Urxa , una obra de Alfredo García Pinal y Carlos López Piñeiro.

2009-11-14

Trata de YouTube - Un dia no Circo

 

Cita

YouTube - Un dia no Circo
  

Trata de YouTube - Adeus Kantor Promo

  

Cita

YouTube - Adeus Kantor Promo
  
2009-05-27

Mércores, 3 de xuño: Tertulia no Teatro Jofre.

                                                                                                             
Organizada pola
Asociación de Amig@s do Teatro Jofre
 
 
Mércores 3 de xuño, ás 20 h.
Sala do Ambigú do Teatro Jofre
 
Tertulia - Presentación
 
"BAILADELA DA MORTE DITOSA"
de Roberto Vidal Bolaño e Teatro de Ningures
2009-03-27

27 DE MARZO: DIA MUNDIAL DEL TEATRO

 

Todos los años, el Instituto Internacional del Teatro-ITI organiza junto con la UNESCO una ceremonia de lectura del Mensaje para el Día Mundial del Teatro. Este 27 de Marzo, el autor del Mensaje es

Augusto Boal,

dramaturgo, escritor y director de teatro brasileño, que desarrolló el ‘teatro del oprimido', método y formulación teórica de un teatro democrático, del pueblo. El pasado 2008 fue Candidato al Premio Nobel de la Paz. Exiliado en Estados Unidos en 1953, para volver a Brasil dos años después donde asume la dirección artística del Teatro de Arena de São Paulo. Entre sus obras se encuentran ‘JaneSpitfire' o la sambópera sobre la ópera ‘Carmen'.

 Mensaje del Día Mundial del Teatro

-Augusto Boal-

Todas las sociedades humanas son espectaculares en su vida cotidiana y producen espectáculos en momentos especiales. Son espectaculares como forma de organización social y producen espectáculos como este que ustedes han venido a ver.
Aunque inconscientemente, las relaciones humanas se estructuran de forma teatral: el uso del espacio, el lenguaje del cuerpo, la elección de las palabras y la modulación de las voces, la confrontación de ideas y pasiones, todo lo que hacemos en el escenario lo hacemos siempre en nuestras vidas: ¡nosotros somos teatro!

No sólo las bodas y los funerales son espectáculos, también los rituales cotidianos que, por su familiaridad, no nos llegan a la consciencia. No sólo pompas, sino también el café de la mañana y los buenos días, los tímidos enamoramientos, los grandes conflictos pasionales, una sesión del Senado o una reunión diplomática; todo es teatro.

Una de las principales funciones de nuestro arte es hacer conscientes esos espectáculos de la vida diaria donde los actores son los propios espectadores y el escenario es la platea y la platea, escenario. Somos todos artistas: haciendo teatro, aprendemos a ver aquello que resalta a los ojos, pero que somos incapaces de ver al estar tan habituados a mirarlo. Lo que nos es familiar se convierte en invisible: hacer teatro, al contrario, ilumina el escenario de nuestra vida cotidiana.

En septiembre del año pasado fuimos sorprendidos por una revelación teatral: nosotros pensábamos que vivíamos en un mundo seguro, a pesar de las guerras, genocidios, hecatombes y torturas que estaban acaeciendo, sí, pero lejos de nosotros, en países distantes y salvajes. Nosotros que vivíamos seguros con nuestro dinero guardado en un banco respetable o en las manos de un honesto corredor de Bolsa, fuimos informados de que ese dinero no existía, era virtual, fea ficción de algunos economistas que no eran ficción, ni eran seguros, ni respetables. No pasaba de ser mal teatro con triste enredo, donde pocos ganaban mucho y muchos perdían todo. Políticos de los países ricos se encerraban en reuniones secretas y de ahí salían con soluciones mágicas. Nosotros, las víctimas de sus decisiones, continuábamos de espectadores sentados en la última fila de las gradas.

Veinte años atrás, yo dirigí ‘Fedra' de Racine, en Río de Janeiro. El escenario era pobre: en el suelo, pieles de vaca, alrededor, bambúes. Antes de comenzar el espectáculo, les decía a mis actores: "Ahora acaba la ficción que hacemos en el día a día. Cuando crucemos esos bambúes, allá en el escenario, ninguno de vosotros tiene el derecho de mentir. El Teatro es la Verdad Escondida."

Viendo el mundo, además de las apariencias, vemos a opresores y oprimidos en todas las sociedades, etnias, géneros, clases y castas, vemos el mundo injusto y cruel. Tenemos la obligación de inventar otro mundo porque sabemos que otro mundo es posible. Pero nos incumbe a nosotros el construirlo con nuestras manos entrando en escena, en el escenario y en la vida.

Asistan al espectáculo que va a comenzar; después, en sus casas con sus amigos, hagan sus obras ustedes mismos y vean lo que jamás pudieron ver: aquello que salta a nuestros ojos. El teatro no puede ser solamente un evento, ¡es forma de vida!

Actores somos todos nosotros, el ciudadano no es aquel que vive en sociedad: ¡es aquel que la transforma!

¡¡ VIVA EL TEATRO !!

XIII Edición Premios "María Casares"

 

La obra Unha primavera para Aldara, de Teatro Atlántico, fue la triunfadora de la de XIII edición de los premios de teatro María Casares, llevándose un total de siete galardones entre los que destacaron el de mejor actriz, para María Bouzas, mejor dirección, para Xulio Lago, y mejor espectáculo. A los de mejor vestuario, iluminación y escenografía se sumó la distinción de texto original, de la escritora Teresa Moure, quien "muy nerviosa" recogió el premio que dedicó al grupo de actores y actrices que "puso su cuerpo y entusiasmo en hacer una obra de lo que sólo era un texto."

sigue la crónica de El Correo Gallego

La noticia en EL PAIS

2009-01-09

CONCENTRACION EN SOLIDARIDAD CON PALESTINA

9 XANEIRO, ás 8 da tarde.

frente ao Edificio Admvo. Xunta de Galicia

Praza Amada García - Praza España - Ferrol

CONCENTRACION SOLIDARIDAD CON PALESTINA

VER VÍDEO

2008-12-23

Trata de Feliz 2009

 

Cita

Trata de Feliz 2009
 
A todas e todos un ano teatreiro cheo de éxito e ledicia.
 
¡¡ Feliz 2009 !!
 

teatro bartoleta

직업
관심 분야
Creado en 1997. Continuador del Taller Municipal de Teatro de Ferrol. Por él han pasado más de 50 actrices y actores de todas las edades. Actualmente patrocinado por Asoc. Vecinos "Ensanche A" - Ferrol.
사진(1/77)

동영상

 

동영상

 

동영상

 

동영상

 
¡Grazas pola tua visita!
잠시만 기다려 주세요...
죄송합니다. 입력한 댓글이 너무 깁니다. 내용을 줄여 보세요.
입력한 내용이 없습니다. 다시 시도해 보세요.
죄송합니다. 지금은 댓글을 추가할 수 없습니다. 나중에 다시 시도해 보세요.
댓글을 추가하려면 부모님의 사용 허락이 필요합니다. 허용 요청
부모님이 댓글 기능을 해제한 상태입니다.
죄송합니다. 지금은 댓글을 삭제할 수 없습니다. 나중에 다시 시도해 보세요.
하루에 남길 수 있는 댓글의 최대 한도를 초과했습니다. 24시간 후에 다시 시도해 보세요.
회원님의 계정은 다른 사용자에게 스팸 메일을 보낼 수 있다고 여겨지므로 댓글 기능이 비활성화되어 있습니다. 이 설정에 문제가 있다고 생각되면 Windows Live 지원에 문의하시기 바랍니다.
댓글을 남기려면 아래 보안 검사를 완료해야 합니다.
보안 검사에 입력한 글자는 그림 또는 오디오에 있는 글자와 일치해야 합니다.
teatrobart​oleta님이 남긴 글:
¡Felices fiestas!¡Feliz año nuevo!  
Un abrazo Bartoleta!!!!

Nuria.
12월 23일
Ramiro님이 남긴 글:
¡Hola a todos! Soy un antiguo miembro de aquesta venerable cofradía de cómicos llamada "Bartoleta". Poco ha tuve el gusto de veros y escucharos en Mugardos y también de saludaros. Si agora tomo la pluma, vençiendo el desánimo y el quebranto en que me tienen mi edad provecta y los muchos sinsabores que a lo largo della he padecido, como pecador que soy (¡ y válame el Criador, assí como yo dellos m'arrepiento cada hora), es por las dos razones que os digo a renglón seguido. Sepan Vuesas Merçedes que:
-primero, he visto al buen rei Micomicón ( que, siendo uno, vale por dos) y me ha hablado del mucho plazer que tomaría si oviesse ocasión de un encuentro con los sus antiguos compañones de tablas.
-segundo, que si os veis con ánimo y no teméis que se manquen e descoyunten las vuestras mandíbulas con la mucha risa que podéis aver, os paséis por Youtube y busquéis dos sátiras políticas, apenas unos retablillos o cantares de ciego, que he tenido el atrevimiento  de poner en la escena de Internet y que llevan por título: "Rias infernais" y "O concello dos mortos vivintes".
Ya responderéis, amigos. Mientras tanto, un abrazo y.... ¡mucha mierda!
8월 28일
추가한 리스트 항목이 없습니다.